From the monthly archives: July 2004
No Logo, just Kerry – Naomi Klein legt uit waarom ze het “Alles liever dan Bush!“-kamp steunt, zij het met tegenzin. Eén van de beste analyses tot dusver.
De Parade. Mijn nieuwsgierige metgezel peuterde de gaffatape van het afgeplakte woord, dat ‘biologische’ bleek te zijn. Wat is hier aan de hand? Heeft de restauranthouder op het laatste moment besloten dat de boter toch niet biologisch genoeg was om als zodanig omschreven te worden? Zijn hier überhaupt vastomlijnde criteria voor? Has this world gone completely bonkers?
Drie maanden heb ik er in talloze vrije – maar vooral ook kleine – uurtjes aan geklust, en vandaag is hij dan Officieel Af ™ :
De video-impressie van Open Mic (9 april jl., Boerderij Zoetermeer), aangevuld met interviews met de artiesten. Deze zaterdag te zien in diezelfde Boerderij, compleet met akoestische live-optredens van Grape! en ondergetekende. De toegang is extragratis! Wees erbij.
Vraag voor de hardcore carnivoren onder u: “Heksen” – is dat een vleesprodukt? Zoniet dan houdt deze slagerij er schimmige nevenactiviteiten op na, me dunkt.
Vorige week verscheen in het online financieel tijdschrift voor vrouwen (hoe Amerikaans al) Womens Wall Street.com een verontrustend artikel: Terror in the Skies, Again?. Het artikel is nogal lang, maar kan kort worden samengevat: Annie Jacobsen vloog van Detroit naar LA, en er waren 14 Arabische mannen aan boord die zich in Annie’s ogen behoorlijk verdacht gedroegen. Ze gaven elkaar non-verbale signalen, gingen om beurten naar het toilet en namen soms vreemde objecten mee daarheen. Annie was bang.
–> Lees toch verder…
After seeing 14 Middle Eastern men board separately (six together, eight individually) and then act as a group, watching their unusual glances, observing their bizarre bathroom activities, watching them congregate in small groups, knowing that the flight attendants and the pilots were seriously concerned, and now knowing that federal air marshals were on board, I was officially terrified.
Ze ondersteunt haar angst met een artikel uit de Observer waarin gespeculeerd wordt dat terroristen willen leren om explosieven tijdens een vlucht op de plee in elkaar te zetten. Ze komt er achter dat het in feite ging om een Syrisch muziekensemble op weg naar een optreden, maar besluit toch:
[I]f 19 terrorists can learn to fly airplanes into buildings, couldn’t 14 terrorists learn to play instruments?
Het is hoe dan ook een lezenswaardig artikel; voor het eerst in tijden heb ik zo’n lang artikel op het web in één ruk uit gelezen. Sterker nog, ik sloot mijn browservenster en ging weer aan het werk met een onrustig, licht angstig gevoel: ik was er op de één of andere manier toch van overtuigd geraakt dat Annie een ‘oefenvlucht’ van terroristen had meegemaakt.
Tot ik een paar dagen later The Hysterical Skies (Salon-advertentie verplicht) las, een weerwoord door Patrick Smith, zelf piloot van beroep:
As a matter of fact, nothing happened. [...] The men talk to one another. They glance around. They pee. That’s it? That’s it.
Geheel volgens de regels van nuchterheid en common sense wordt uiteengezet hoe arme, bange Annie helemaal geen dappere klokkenluider is, maar een economisch bevoordeelde en sociaal bevooroordeelde vrouw met een – nu niet meer zo verborgen – agenda: Alle Arabieren zijn terroristen, en zo niet laat ze dan maar niet meer in vliegtuigen – voor de zekerheid. Begrijpen ze vast wel. En om dit punt te maken pent ze een sensationalistisch (en terroristisch, want: angst inboezemend) verhaaltje waarin ze scheutig omgaat met de feiten. Just because you feel it, doesn’t mean it’s there.
En ik, lieve lezer, ik voel me verraden, en een beetje naïef. Deze ervaring doet me herinneren waarom ik Michael Moore toejuich: om zijn drang zijn stem te laten horen, om zijn zeggingskracht, om hoe zijn films steeds blijven boeien. En tegelijk waarom ik hem verafschuw: om zijn manipulatieve stijl zonder respect voor evenwicht en wederhoor – en simpelweg, waarheid – die regelrecht indruist tegen de geest van de door mij zo geliefde documentaire.
Manipuleren is soms erger dan liegen; immers, de leugen kan vaak makkelijker worden achterhaald. We zijn allemaal vatbaar.
Bonuslink: Deel II van het verhaal van bange Annie.
tweemaal metafilter, graag
Enkele weken geleden sierde deze foto de achtergrond van GNFTI:
klik voor 800×600
Ogenschijnlijk een willekeurig stukje spuitbuskunst op een verlaten pakhuis op de Rotterdamse Kop van Zuid. Maar er blijkt meer achter te zitten. Een oplettende lezer attendeert mij op The Art of Urban Warfare (je moet waarschijnlijk even op CTRL-A drukken om de tekst te kunnen lezen). Dit graffittispel wordt gespeeld door 3 ‘teams’: groen, bruin en blauw. Ik heb dus duidelijk een creatie uit de laatste categorie gespot.
The game promotes the collective movement of street interventions in the name of art, and the free use of our city’s [sic] public surfaces.
Meer info bij Wooster. Hoeveel geld zou er vrijkomen voor onderwijs en zorg als het defensiebudget hiervoor wordt ingezet? Dit lijkt me tenslotte een iets zinvollere oorlog.
met dank aan Oscar
Ik houd erg van mijn nieuwe shirts. Just sayin’.
Geciteerd worden door één van de Groten der Polder? Moi?
Ah, zie ik nu, ‘t is Gryts “maar”.
Oren open gehouden in de jaren negentig? Probeer dan de 90s Lyric Music Quiz (xls) – ook al stammen sommige songs volgens mij toch echt uit het huidige millennium. Maar dat mag de pret niet drukken – wat is jouw score?
Ik haal 301 uit 1000, en voel me daarmee een redelijk meeprater, maar nog steeds een onbeholpen groentje in het licht van Echte Nerds ©. is je Engelands niet je van het? Probeer dan de Bandnamenkwis (xls) van dezelfde makers, voor het gemak in je moerstaal. (via juri/kimminita)
